Bir insanı, yaratılıştan gelen özürlerinden dolayı küçük görmek veya din kardeşine tepeden bakmak kötü huya ve çirkin mizaca; bir müslümanı değersiz görmek aşağılanmaya, bir şeyden ümidini kesmeye; inançsız ve günahkarı, düşünce ve kötü işlerinden dolaayı ayıplayıp küçümsemek şeref ve itibara; bir kimse tarafından hor ve hakir görünmek ilahi yardım ve himmete, şeref ve itbar kazanmaya; itibar sahibi, alim ve mücahid kimselerin üzürinde hakirlik izlerinin görülmesi dince zayıflık ve utanca, müslümanların ilgisizliğine ve dinsizlerin şiddet göstermelerine delalet eder.
|